WZW A i B – kluczowe fakty

FAKTY WZW typu A

  • Wirusowe zapalenie wątroby typu A (WZW typu A) to choroba wywoływana przez wirusa HAV1,2 
  • WZW A nazywane jest potocznie przez pacjentów „żółtaczką pokarmową”lub „chorobą brudnych rąk”4

  • Do zakażenia dochodzipoprzez bezpośredni kontakt z osobą chorą na WZW typu A, spożycie skażonej wirusem żywności lub wody, bądź poprzez kontakty seksualne1,2,5

  • Na ryzyko zakażenia HAV najbardziej narażeni są turyści podróżujący do regionów o złym stanie sanitarnym i higienicznym, m.in. krajów Afryki, Azji oraz Ameryki Południowej i Środkowej1,6,nawet jeżeli planują pobyt w hotelu o wysokim standardzie5

  • Szacuje się, że każdego roku dochodzi do 1,4 miliona zakażeń wirusem HAV w skali globalnej7

  • Najskuteczniejszą formą profilaktyki WZW typu A są szczepienia ochronne6
  • Podstawowy schemat szczepienia przeciwko WZW typu A obejmuje dwie dawki: pierwszą podaje się w dowolnym terminie,  a kolejną po upływie 6-12 miesięcy od pierwszej)6,8

 

FAKTY – WZW typu B

  • Wirusowe zapalenie wątroby typu B (WZW typu B), nazywane potocznie przez pacjentów „żółtaczką wszczepienną”1, wywoływane jest przez wirusa HBV2, 3

  • Wirus HBV przenosi się w wyniku naruszenia ciągłości tkanek2,3. Do zakażenia wystarczy już niewielka ilość krwi, ponieważ wirus HBV znajduje się w niej w wysokim stężeniu2,4

  • HBV jest do 100 razy bardziej zakaźny niż wirus HIV3,4

  • Zakażenie wirusem HBV powoduje ostre WZW typu B, które może przechodzić w zapalenie przewlekłe.

         U pacjentów przewlekle chorych mogą natomiast wystąpić takie powikłania, jak: marskość wątroby czy rak

         wątrobowokomórkowy2,5

  • Wirus HBV jest przyczyną rozwoju 80% przypadków raka wątrobowokomórkowego,  zgodnie z WHO  jest to drugi, najważniejszy po tytoniu czynnik rakotwórczy3,6,7

  • Szacuje się, że 350 milionów ludzi na świecie jest nosicielami wirusa HBV3

  • Skuteczną metodą profilaktyki WZW typu B są szczepienia2,3

  • Podstawowy schemat szczepienia przeciwko WZW typu B składa się z trzech dawek – pierwszą podaje się w dowolnym terminie, drugą po upływie 1 miesiąca, natomiast trzecią po upływie pół roku od przyjęcia pierwszej dawki1,2